HKL Favicon-96x96.png
U steunt de Historische Kring Losser door lid te worden.
We zijn weer gewoon geopend in het 't Lossers hoes lok 1.25. Let wel op de openingsuren.

Schoenmakers, Nicolaas Henricus - I11304

Uit Oet Dorp en Marke Losser wiki
Nico Schoenmakers
1 mei 1990 - Fotograaf Norbert Klein
1 mei 1990 - Fotograaf Norbert Klein

Nico Schoenmakers (1922-2004) werd geboren op 4 december 1922 in Apeldoorn.[1]

Hij kwam op dertienjarige leeftijd naar Losser om boer te worden. Zijn moeder had een halfbroer, Gerhardus Johannes Franciscus Kraesgenberg, die woonde op het Erve Scholte Honiglo aan de Denekamperdijk 57. Deze oom van Nico was ongehuwd en op de boerderij was dus geen erfopvolger aanwezig. Nico Schoenmakers kwam inwonen op het Erve Scholte Honiglo en kreeg toen de bijnaam Nico van Kraesgenberg Schoolt.

Zijn jeugd op de oude boerderij aan de Denekamperdijk was niet bepaald gelukkig. Hoewel hij hard werkte en zich volledig inzette om het boerenbedrijf onder de knie te krijgen, lag zijn hart ergens anders. Het restaureren en handelen in antiek, vooral antieke klokken, dat was wat hij graag wilde. In de zeventiger jaren van de vorige eeuw kwam er door de toenemende welvaart een grote belangstelling voor antiquiteiten. Nico kon toen zijn talenten echt ontplooien. Antieke meubels, eikenhouten tuugkisten, allerhande oude gebruiksvoorwerpen en vooral oude klokken waren op de deel van het Scholte Honiglo te vinden. Het werd een bekend adres voor de liefhebbers van antiek.

Er kwamen klanten uit heel Nederland, met name voor de zorgvuldig en deskundig gerestaureerde klokken. Pim Jacobs en zijn vrouw, de bekende jazzzangeres Rita Reys, behoorden tot Nico’s klantenkring. Pim Jacobs (1934-1996), de Nederlandse jazzpianist en televisiester, die furore maakte met het gelijknamige trio, waarbij zijn vrouw regelmatig optrad, had een gerenommeerde antiekzaak in Loosdrecht en betrok zijn handelswaar dus mede uit Losser.

De mooie oude boerderij vormde ook een passende entourage voor al die antiquiteiten.

Dit erve Scholte Honiglo, waar Nico Schoenmaker meer dan een halve eeuw woonde, heeft een rijke geschiedenis. Een Hinricus de Honechlo wordt reeds genoemd in 1319 in “Das älteste Lehnbuch” van Steinfurt (het latere Burgsteinfurt, nu weer Steinfurt genaamd, gelegen in Nordrhein-Westfalen, circa 35 km over de grens).

In 1381/83 is Heyne van de Dike de leenman en dan wordt het erf voor het eerst Hof tho Honerle genoemd. Daarna komen geslachten met verschillende benamingen op de belening voor, waaronder Voet tho Beugelscamp, de Kettelers en Willem Doys, burgemeester en cameraar (een schepen die voor een jaar aangewezen was voor het financieel beheer van de stad) te Deventer.

De bewoners van het erve Schultinchof, dat stond aan de huidige Scholtinkstraat en al in 1395 wordt vermeld, verhuisden naar het Honiglo en voegden Scholte aan de naam toe, zodat het erf sedert die tijd als Scholte Honiglo te boek staat.

In 1692 wordt het Dorp Losser eigenaar van het erf en de administrateurs van het Dorp bepalen wie er mag boeren. Opvallend is dat er in het midden van de 19e eeuw nog elk jaar een openbare verkoop plaats vindt waarbij alleen bewoners van de kom van het Dorp tegen contante betaling een half mud boekweit kunnen kopen.

In 1863 kopen de Enschedese textielfabrikanten Herman en Gerrit Jan van Heek het erve. Misschien zijn zij van plan geweest om daar een buitenverblijf te bouwen en er een landgoed aan te leggen, zoals die in Twente nog veel te vinden zijn. Het is er in ieder geval niet van gekomen, want in 1871 verkopen zij het Scholte Honiglo aan de familie Kraesgenberg.

Nico Schoenmakers, het jongetje uit Apeldoorn, dat naar Losser kwam om boer te worden, maar later gelukkig in de gelegenheid was om ook zijn andere talenten te ontplooien, trouwde in 1950 met Martina Arnolda Maria Riesewijk en samen kregen ze vier kinderen.

Hij overleed op de feestdag van Drie Koningen, 6 januari 2004.

Referenties

  1. Het meisje in de Froenstraat ... - Tekst Thea H. Evers-Evers - Foto's : Norbert Klein ; uitgegeven door Historische Kring Losser in 2005.